درمان سرطان رحم به نوع سرطان، مرحله بیماری، ویژگی های بافت شناسی و مولکولی تومور، سن و وضعیت عمومی بیمار بستگی دارد. در بسیاری از موارد اولیه، جراحی اصلی ترین روش درمان است و در مراحل پیشرفته تر ممکن است پرتودرمانی، شیمی درمانی یا درمان های دارویی دیگر نیز به برنامه درمان اضافه شوند. اما آیا همه بیماران مبتلا به سرطان رحم به یک روش درمانی مشابه نیاز دارند؟ در ادامه به بررسی مهمترین روشهای درمان سرطان رحم شامل جراحی، پرتودرمانی، شیمی درمانی، هورمون درمانی، درمان هدفمند و ایمونوتراپی می پردازیم پس با ما همراه باشید.
روش های درمان سرطان رحم
انتخاب روش های درمان سرطان رحم به مرحله بیماری، نوع تومور، درجه سلولی، میزان گسترش سرطان و شرایط جسمی بیمار بستگی دارد. در سرطان رحم محدود به مراحل اولیه، جراحی معمولاً درمان اصلی محسوب می شود، اما در بیماران پرخطر یا مراحل پیشرفته ممکن است درمان تکمیلی نیز لازم باشد. برخی بیماران به پرتودرمانی یا شیمی درمانی نیاز دارند و در موارد خاص، درمان های هورمونی، هدفمند یا ایمنی نیز استفاده می شوند. مهم ترین روش های درمانی در ادامه معرفی شده اند.
جراحی سرطان رحم
جراحی یکی از رایج ترین روش های درمان سرطان رحم به ویژه سرطان آندومتر در مراحل اولیه است. معمولاً رحم و دهانه رحم طی هیسترکتومی برداشته می شوند و در بسیاری از بیماران لوله های فالوپ و تخمدان ها نیز خارج خواهند شد. بسته به مرحله و خطر گسترش بیماری، ممکن است نمونه برداری یا برداشت غدد لنفاوی نیز انجام شود. نتیجه بررسی بافت های خارج شده به تعیین مرحله دقیق بیماری و نیاز به درمان های تکمیلی کمک می کند.
پرتودرمانی سرطان رحم
پرتودرمانی از پرتوهای پرانرژی برای از بین بردن سلول های سرطانی یا محدود کردن رشد آن ها استفاده می کند. این روش ممکن است پس از جراحی برای کاهش احتمال عود در ناحیه لگن یا واژن به کار رود یا در بیمارانی که امکان جراحی ندارند به عنوان بخشی از درمان اصلی استفاده شود. پرتودرمانی سرطان رحم به شکل پرتودرمانی خارجی یا براکی تراپی واژینال انجام می شود. نوع و مدت درمان بر اساس مرحله بیماری و عوامل خطر بیمار تعیین می شود.
شیمی درمانی سرطان رحم
شیمی درمانی بیشتر در سرطان های پرخطر، پیشرفته، متاستاتیک یا عودکرده مورد استفاده قرار می گیرد. داروهای شیمی درمانی وارد جریان خون می شوند و می توانند سلول های سرطانی را در نقاط مختلف بدن هدف قرار دهند. ترکیب کربوپلاتین و پاکلیتاکسل از رژیم های رایج در درمان سرطان آندومتر پیشرفته است و ممکن است پس از جراحی نیز در بیماران دارای خطر بالاتر عود تجویز شود. انتخاب داروها و تعداد دوره های درمان بر اساس نوع تومور، مرحله بیماری و پاسخ بیمار انجام می شود.
هورمون درمانی سرطان رحم
هورمون درمانی بیشتر برای برخی سرطان های آندومتر که دارای گیرنده های هورمونی هستند، به ویژه در بیماری پیشرفته یا عود کرده، در نظر گرفته می شود. داروهای پروژستینی از مهم ترین درمان های هورمونی هستند و در برخی بیماران می توان از مهارکننده های آروماتاز یا سایر داروهای تنظیم کننده هورمون نیز استفاده کرد. این روش بیشتر در تومورهای کم درجه و با رشد آهسته کاربرد دارد. در برخی زنان جوان منتخب که شرایط خاصی دارند، درمان هورمونی ممکن است در برنامه حفظ باروری نیز مطرح شود.
بیشتر بخوانید: علائم سرطان رحم
درمان هدفمند سرطان رحم
درمان هدفمند بر تغییرات مشخص موجود در سلول های سرطانی تمرکز می کند و انتخاب آن معمولاً به ویژگی های مولکولی یا زیستی تومور وابسته است. برخی داروها پروتئین ها یا مسیرهای مرتبط با رشد، تشکیل رگ های خونی یا تقسیم سلول های سرطانی را هدف قرار می دهند. برای مثال، در بعضی سرطان های پیشرفته یا عود کرده دارای HER2، درمان هایی مانند تراستوزوماب ممکن است همراه شیمی درمانی استفاده شوند. داروهایی مانند بواسیزوماب و برخی مهارکننده های mTOR نیز در شرایط خاص کاربرد دارند.
ایمونوتراپی سرطان رحم
ایمونوتراپی با کمک به سیستم ایمنی بدن برای شناسایی و مقابله با سلول های سرطانی عمل می کند و بیشتر در سرطان های پیشرفته یا عودکرده کاربرد دارد. اثربخشی این روش می تواند به ویژگی های مولکولی تومور مانند نقص در سیستم ترمیم DNA یا MSI-H وابسته باشد. برخی مهارکننده های نقاط کنترلی ایمنی به تنهایی یا همراه شیمی درمانی در گروه های مشخصی از بیماران استفاده می شوند. پیش از انتخاب ایمونوتراپی، معمولاً نتایج پاتولوژی و آزمایش های مولکولی تومور بررسی می شوند تا احتمال پاسخ به درمان مشخص شود.
نتیجه گیری
با توجه به مطالب ذکر شده در بالا نتیجه می گیریم، درمان سرطان رحم بر اساس مرحله بیماری، نوع و درجه تومور، شرایط عمومی بیمار و ویژگی های مولکولی سرطان انتخاب می شود. جراحی در بسیاری از سرطان های رحم که در مراحل اولیه تشخیص داده می شوند، درمان اصلی است. پرتودرمانی و شیمی درمانی برای کاهش احتمال عود یا کنترل بیماری پیشرفته مورد استفاده قرار می گیرند. هورمون درمانی در برخی تومورهای حساس به هورمون کاربرد دارد و درمان های هدفمند و ایمونوتراپی نیز برای گروه های مشخصی از بیماران گزینه های مهمی هستند. بنابراین یک روش واحد را نمی توان برای همه بیماران مناسب دانست و برنامه درمان باید به صورت فردی طراحی شود.
